In 1896 is de jonge Dagobert goud aan het zoeken in Klondike. Als hij na het vinden van een grote klomp goud in het stadje Dawson aankomt, is hij betoverd door de zangeres van de Blackjack Saloon. Knappe Kitty wordt ze genoemd, de ster van het noorden. Een knappe verschijning, die met haar "stemmetje zo mooi als het geritsel van verse bankbiljetten" op het podium haar succesnummer Is eenmaal het stervensuur daar ten gehore brengt.

En Kitty is ook onder de indruk. Niet van Dagobert, maar van de goudklomp die hij bij zich heeft. Met een sluwe truc weet ze hem te bedwelmen. Als oom Dagobert de volgende ochtend in de sneeuw wakker wordt, is zijn goudklomp en het geld uit zijn portemonnee verdwenen! Woest gaat hij verhaal halen in de saloon. Uiteindelijk laat hij Kitty een schuldbekentenis van duizend dollar tegen een woekerrente ondertekenen. Maar dat is nog niet alles! Hij ontvoert Kitty naar zijn claim om haar te leren hoe je moet werken voor je goud.

Oom Dagobert was het voorval bijna vergeten. Maar wanneer hij jaren later met zijn neven zijn oude goudzoekershutje gaat opzoeken, blijkt deze bewoond te zijn... door een oud vrouwtje! Dit blijkt niemand minder dan Knappe Kitty te zijn, die na de goudkoorts straatarm werd. Oom Dagobert doet of hij geen genade kent en wil Kitty's schuld innen, maar diep van binnen is hij nog steeds een beetje gek op haar. Hij laat haar zelfs een goudzoekwedstrijd winnen, zodat ze niet berooid achterblijft, samen met haar beer Zwartjas.

Terug naar Klondike, het verhaal waarin Dagobert Duck vertelt over zijn ontmoeting met Knappe Kitty, is in 1953 geschreven en getekend door de striptekenaar Carl Barks. Je kunt het terugvinden in het album Donald Duck als lijfwacht, nummer 112 in de reeks De beste verhalen van Donald Duck.

De Amerikaanse schrijver en tekenaar Keno Don Rosa is een groot fan van het personage Knappe Kitty. In zijn strips over het levensverhaal van oom Dagobert speelt Knappe Kitty dan ook regelmatig een rol. Zo blijkt dat Kitty en Dagobert elkaar in hun jonge jaren nog een paar keer hebben ontmoet. In Bevroren harten zien we bijvoorbeeld hoe Knappe Kitty bijna letterlijk in vuur en vlam staat voor Dagobert in de hoop dat hij haar zal redden.In De laatste slee naar Dawson reist Dagobert opnieuw naar Klondike om op zoek te gaan naar een verloren slee. Ook dan ontmoet hij Knappe Kitty. Die heeft inmiddels haar ranch verlaten en heeft van het gevonden goud de Blackjack Saloon gekocht om er een toeristenhotel van te maken.

In 1997 woont Dagobert precies 50 jaar in Duckstad. In het verhaal Iets Heel Bijzonders plaatst de Duckstadkrant een bijzondere jubileumwedstrijd. Wie kan raden wat Dagoberts grootste cadeauwens is, wint een miljoen euro. Maar wat geef je een eend die alles al heeft? Aan het einde van het verhaal heeft Dagoberts familie wel een heel bijzonder cadeau. Knappe Kitty is speciaal uit Klondike gekomen om hem te feliciteren. Is zijn oude vlam uit Klondike dan toch zijn grootste hartewens?

En nog steeds duikt Knappe Kitty af en toe op in het leven van oom Dagobert. In Donald Duck 5 uit 2004 keert oom Dagobert terug in Dawson. Kitty heeft haar plekje op het podium van de Blackjack Saloon weer ingenomen. En bij oom Dagobert bloeit de liefde weer op. Toch verloopt het contact stroef. Oom Dagobert wil namelijk een pijpleiding laten leggen over haar terrein en daar is Kitty niet zo blij mee.

De Italiaanse schrijver en tekenaar Romano Scarpa introduceerde in 1966 een nieuw personage in Duckstad. In het verhaal Arriva Paperetta Yè-Yè neemt Knappe Kitty haar kleindochter Floortje mee naar Duckstad. Sindsdien treedt Floortje regelmatig in Italiaanse strips die je onder andere in de Donald Duck Pockets kunt lezen.

In elk land heet Knappe Kitty weer anders. Kijk maar:

Denemarken: Gulda Glimmer
Verenigde Staten: Glittering Goldie
Finland: Kultu Kimallus
Italië: Doretta Doremi
Noorwegen: Gylne Gulda
Portugal: Dora Cintilante
Spanje: Dorita Doremi

In de tekenfilmserie Duck Tales wordt ze overigens Goldie Glittergoud genoemd.